Rahoon İçin Ağlıyor

 

Rahoon’a yağmur usulca iner, incecik,

Düşer esmer yarimin kabrine incecik.

Sesinin kederi gel der, mahzunca

Gri ay ışığında.

 

Dinle sevgili,

Nasıl da tatlı, mahzun sesi çağırır sonsuzca,

Kimse yanıtlamasa bile, ve kara bir yağmur boşanır

O zaman, şimdi olduğu gibi.

 

Bizim kara yüreklerimiz de, ah sevgili, bırakalım uzansın

O’nun kırık kalbi gibi ve üşüsün

Altında ay grisi ısırganların, kara toprağın

Ve mırıldanan yağmurun.

 

(Trieste, 1913)

 

James Joyce

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy

 

Reklamlar