Yiğitliğin bahçesinde gördüm

ülkenin değişik bölgelerinden gönderilmiş

bir piramit gibi üst üste konmuş

bin bir kokuşmuş kelleyi

top gülleleri de o kadar çoktu

Fakat bunlar artık acı çekmezler

Sadece ölüdür onlar

O halde niçin kendi dertlerimden bahsedeyim ki?

 

Ama yine de! Bedenleri dinleniyor

bütün kötülüklerden arınmış olarak

Yaşıyorum ben

Karılarının ve kızlarının

çocuklarına mirolóyilerle

miras olarak bırakacakları

şu nefret tohumunda yaşıyorum ben

Öyleyse seni sevmekten başka bir şeyi nasıl yapabilirim

ey hepimizin

çocuksuz annesi.

 

[“Efsaneler ve Mirolóyiler”den]

 

Gunnar Ekelöf (1904-1968, İsveç)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy