İzin verdim berbere kessin diye

gözlerden arta kalan ne varsa

ve dağlasın diye cerahati

kızgın demirle

 

Burası memleketidir kör şarkıcıların

Ki çok vardır onlardan

Karım yol gösterir bana tutarak elimi

bir çomak yonttum kendime

Kim bilir ki bizim prens olduğumuzu

fakat böylesi kuşları besler O

son kalan yiyeceklerle

tıpkı şimdi şakımasını duyduğum kuşları

Duyarım şimdi bir zaman görmüş olduklarımı

 

[“Efsaneler ve Mirolóyiler”den]

 

Gunnar Ekelöf (1904-1968, İsveç)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy