YOKLUK

 

Daha senden ayrılmamıştım bile,

girdin içime, kristal gibi,

ya da titreyerek,

ya da huzursuz, tarafımdan yaralanmış,

ya da aşkla dolu, gözlerini

kapatır gibi sana sürekli verdiğim

hayatın armağanına.

 

Sevgilim,

birbirimizle karşılaştık,

susuzduk, ve içtik

bütün suyu ve kanı,

birbirimizle karşılaştık,

açtık,

ve ısırdık birbirimizi,

ateşin ısırdığı gibi,

yaralar içinde kaldık.

 

Fakat bekle beni,

sakla şirinliğini bana.

Bunun karşılığında

bir gül vereceğim sana.

 

[“Kaptanın Dizeleri”nden]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy