SENDEDİR TOPRAK

 

Küçük

gül,

gülcük,

bazen

çok küçük ve çıplak

görünürsün,

sanki barındırabilirim

tek bir elimde seni,

böylece tutarım

ve götürürüm seni ağzıma,

fakat

birden

dokunur ayaklarım ayaklarına ve ağzım dudaklarına:

büyürsün birden,

kabarır omuzların ikiz doruklar gibi,

dolanır bağrımda memelerin,

yetişmez kollarım sarmaya

yeni ayın orağı gibi incecik belini:

sevişmede çözdün kendini denizin suları gibi:

neredeyse anlamıyorum gökyüzünün en büyük gözlerini,

ve eğiliyorum ağzına öpmek için toprağı.

 

[“Kaptanın Dizeleri”nden]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy