ÇALINMIŞ DAL

 

Geceleri dalarız

çalmak için

çiçeklenen bir dalı.

 

Duvarı aşarız

karanlığında yabancı bahçenin,

gölgedeki iki gölge.

 

Hâlâ bitmemiş kış,

ve belirir elma ağacı,

birden dönüşür

rayihalı yıldızlardan bir şelaleye.

 

Geceleri dalarız

titreyen gök kubbesine ağacın,

ve küçük ellerinle ellerim

çalmak ister yıldızları.

 

Ve gizlilikte,

evimizde,

gece karanlıkta,

adımlarınla

gelir kokunun sessiz adımları

ve yıldızlı ayakların

ilkbaharın ışıklı bedeni.

 

[“Kaptanın Dizeleri”nden]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy