AYAKLARIN

 

Bakamayınca yüzüne

bakıyorum ayaklarına.

 

Kemerli kemikleriyle ayakların,

sağlam küçük ayakların.

 

Taşıyorlar seni, biliyorum,

ve ağırlığın

yükseliyor onlarda.

 

Belin ve memelerin,

meme uçlarının

çifte moru,

gözlerinin çukuru,

yenilerde uçuşup durmuş,

geniş ağzın, bir kavun,

kızıl lülelerin,

benim küçük kulem.

 

Fakat ben sadece ayaklarını seviyorum,

çünkü dolanıp durmuşlardı

yeryüzünde

ve rüzgârda ve suda,

benimle karşılaşana dek.

 

[“Kaptanın Dizeleri”nden]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy