UNUTURSAN BENİ

 

Bilmeni istediğim

bir şey var:

 

Biliyorsun nasıl olduğunu:

baktığımda

kristal aya, ikircikli güzün

penceremdeki kızıl dalına,

ateşin yakınında

dokunduğumda

ince küle

ya da odunun buruşmuş bedenine,

her şey getirir beni sana,

sanki yaşayan her şey,

koku, ışık, metaller,

beni bekleyen

küçük teknelerdir,

senin adalarına doğru giden.

 

Pekâlâ,

eğer azar azar sevmeyi bırakırsan beni,

bırakırım seni sevmeyi azar azar.

 

Eğer birden

unutursan beni,

arama o an beni,

çünkü unutmuş olurum çoktan seni.

 

Hayatımın içinden geçen

bayrakların bu dalgalanışını

yayılmış ve çılgınca bularak,

köklerimin olduğu

yüreğinin kenarında bırakmak

istiyorsan beni,

iyi düşün,

o gün

o saat

kaldıracağım kollarımı

ve köklerim gidecek uzaklara

başka bir toprağı aramaya.

 

Fakat

eğer her gün,

her saat

hissedersen, benim yazgım olduğunu

bükülmez bir aşkla,

her gün beni aramak için

yükselirse bir çiçek dudaklarına,

ah, sevgilim, ah nazlım,

o eski ateşteki alazlarım coşar yeniden,

ve bendeki hiçbir şey ne söner ne de unutulur,

aşkım beslenir senle, ey sevgilim,

ve yaşadığın müddetçe, kollarında olacak

terk etmeden benimkileri.

 

[“Kaptanın Dizeleri”nden]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy