SORU

 

Sevgilim, bir soru var

seni tümüyle mutsuz eden.

 

Geri geldim sana

o dikenli kuşkudan.

 

Dosdoğru olmak isterim sana

kılıç ya da yol gibi.

 

Fakat sevmediğim

gölgeden bir köşe

saklamak istersin ille de.

 

Sevgilim,

doğru anla beni,

her şeyinle seviyorum seni,

gözlerinden ayaklarına, tırnaklarına,

içinden,

sakladığın bütün paklığına kadar.

 

Kapını çalan benim

sevgilim.

Daha önce ikirciklenen

hayalet değil,

pencerenin önündeki.

 

Deviriyorum kapıyı:

giriyorum tüm hayatından içeri:

geliyorum ruhunda yaşamaya:

engelleyemezsin beni.

 

Kapı üstüne kapı açmalısın,

sözümü dinlemelisin,

incelemem için

açmalısın gözlerini,

görüyorsun nasıl gidiyorum

ağır adımlarla

kör gibi, uzanmış beni bekleyen

bütün yollarda.

 

Korkma,

seninim ben,

fakat

ne yolcuyum ne de dilenci,

kendini uzaklaştırdığın ve beklediğin,

efendinim senin,

ve şimdi giriyorum

hayatından içeri

asla çıkmamak üzere,

sevgilim, sevgilim, sevgilim,

kalmaya geliyorum.

 

[“Kaptanın Dizeleri”nden]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy