DÜŞ

 

Kumda yürürken

karar verdim senden ayrılmaya.

 

Titreyen karanlık çamura

bastım,

ve battığımda ve sen geldiğinde,

beni terk etmen gerektiğine

karar verdim, batan bir taş gibi

batırırken beni,

ve hazırlandım yitişine

adım adım:

kestim köklerini,

yalnız bıraktım seni rüzgârda.

 

Ah, bu dakikadaydı,

canım sevgilim, ki bir düş

sakladı seni

korkunç kanatlarıyla.

 

Sandın ki çamur yutmuş seni,

ve seslendin bana, ve yardım etmedim sana,

battın, kımıltısızca,

dirençsiz,

boğulana dek kumun ağzında.

 

Sonra

rastladı kararım düşünle,

ve ruhlarımızı ezen

kopmadan sonra,

yeniden çıktık ortaya, çıplak,

ve seviştik birbirimizle

düşsüz, kumsuz,

büsbütün ve ışıltılı,

ateşle mühürlenmiş.

 

[“Kaptanın Dizeleri”nden]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy