YALNIZ ADAM

 

O eşcinsel delikanlılar ve aşka teşne kızlar,

ve haylidir dul olanlar çılgın uykusuzlukla mustarip,

ve otuz saat önce hamile kalmış genç zevceler,

ve bahçemin karanlığında dolanan o boğuk sesli kediler,

kuşatırlar ıssız meskenimi

titreyen cinsel istiridyelerden bir kolye gibi,

düşmanlar gibi cephe açmışlar ruhuma,

pijamalarıyla komplo kurma peşindeler

değiş tokuş ederler uzun ıslak öpüşleri emirle.

 

Işıldayan yaz götürüyor o aşıkları,

şişman ve sıska ve sevinçli ve üzünçlü çiftlerden oluşan

o tek düze melankolik alaylara:

o zarif hindistancevizlerinin altında ve yakınında denizin ve ayın,

pantolonlardan ve eteklerden bir şamata vardır sürekli,

okşanan ipek çorapların bir gıcırtısı

ve gözler gibi ışıldayan kadın memeleri.

O küçük memur o denli meşguliyetten sonra,

o haftalık can sıkıntısından ve geceleri yatakta okunan

romanlardan sonra,

en sonunda ayarttı komşu kadını,

ve kahramanlarının acemiler ya da coşkun prensler olduğu

pejmürde sinemalara sürüklüyor onu kendiyle,

ve okşuyor kadının hafif tüylü bacaklarını

sigara kokan sıcak, nemli elleriyle.

 

Baştan çıkarıcıların akşamları ve evlilerin geceleri

birleşiyor beni gömen iki çarşaf gibi,

ve öğle yemeğinden sonraki saatler kız ve erkek

genç öğrenciler ve rahipler mastürbasyon yaparken,

çiftleşiyor hayvanlar saklanmaksızın,

ve kan kokuyor arılar, ve vızıldıyor hiddetli sinekler,

ve kuzenler kuzineleriyle oynuyor garip oyunları,

ve doktorlar dik dik bakıyor genç bir hastanın kocasına,

ve sabah saatleri öğretmen dalıp gitmişken

yerine getiriyor evlilik görevlerini ve kahvaltı yapıyor,

ve üstelik birbirlerini gerçekten seven zinacılar

okyanus vapurları gibi yüksek ve uzun yataklarda:

apaçık ve sürekli kapatıyor beni,

o muazzam soluk soluğa girift orman

muhteşem çiçekleriyle ağızlar ve dişler gibi

ve siyah kökler tırnak ve ayakkabı biçiminde.

 

[“Yeryüzünde Konaklama –I- (1925-1931)” kitabından]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy