ÇAĞRI

 

Başlamak için, temiz ve bölünmüş

gül için, gökyüzünün

ve havanın ve toprağın kaynağına – patlayan şarkı

söyleme isteğine, kudretli bir şarkının

dileğine, savaşı ve çıplak kanı

toplayan bir metale.

İspanya, süs değil, bir kadeh,

ama ezilmiş taş ve karşı konulmuş

buğdayın şefkati, ateşteki deri ve hayvan.

Yarın, bugün, adımlarında

bir sessizlik, garip bir cazibe gibi

umuttan bir şaşırma: bir ışık, bir ay,

harap edilmiş ay, elden ele bir ay,

çandan çana!

Doğumun anası,

pekişmiş yulafın yumruğu,

kahramanların kuru ve kanlı gezegeni.

 

[“Üçüncü Konaklama (1935-1945)” kitabının “Yürekteki İspanya” bölümünden]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy