BİR KAVGADAN SONRAKİ GÖRÜNÜM

 

Uzuvları koparılmış uzay, tahıla doğru

ezilmiş askerler, kırık

nallar, kırağıyla taş arasında buz soğuğu,

zalim ay.

 

Yaralı bir kısrak gibi ay, kömürleşmiş

sarmalanmış yorgun dikenlerle, tehdit eden, boğulan

metal ya da kemik, yokluk, acı paçavra,

mezarcıların pis kokusu.

 

Nitratın tahriş edici halesi ardında,

maddeden maddeye, sudan suya,

dövülmüş buğday gibi hızlı

kömürleşmiş ve çürümüş bedenler.

 

Yumuşak, yumuşak tesadüfî kabuk,

siyah kül, yalıtılmış, dağılmış bütün rüzgârlara,

şimdi yalnızca çınlayan soğuk ve iğrenç

yağmur ıslağı maddeler.

 

Sakla bunu, dizlerim, bu uçucu bölgeden

daha da derine gömülmüş,

tut onu, gözkapağım,

açığa vurulana ve yaralayana dek,

sakla onu, kanım, gölgenin bu tadını,

ki asla unutulmasın.

 

[“Üçüncü Konaklama (1935-1945)” kitabının “Yürekteki İspanya” bölümünden]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy