Savaşan Toprak

Toprağın ilk sunduğu direnişti.
Harmanlanmış beyazlığın alevi gibi
yaktı Araucanya’nın karı
kâşiflerin adımlarını.
Soğuk yüzünden yitirdi Almagro
parmaklarını, ellerini ve ayaklarını,
ve krallıkları parçalayıp gömen
pençeleri, donmuş etin habbesiydi
karda, sessizlikti.
Sıradağlar denizinde oldu bu.
Şaklatıyordu Şili rüzgârı kırbacını
çizerek yazgıları ve ezerek
açgözlülüğü ve süvârileri.

Görünmez ve kapatılmış
bir çene gibi geldi açlık
Almagro’nun ardından.
Atlar bu buz soğuğu
şölende tüketildi.
Ve Güney’in ölümü paramparça etti
Almagro’nun dörtnalını,
ta ki atını Peru’ya doğru
döndürünceye dek, ne ki bekliyordu orada
Kuzey’in ölümü, oturup yol kıyısında baltasıyla
bu geri çevrilmiş fâtihi.

[“Evrensel Şarkı”nın üçüncü bölümü “Kaşifler”den]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy