Görevler

Başka bir keresinde Lafertte’yle gittik çok uzaklara
mavi, el etek çektiren İquique’den
Tarapacá’dan
kumun sınırları boyunca.

Elías gösterdi bana güherçile işçisinin
küreğini. Her bir adamın parmakları
gömülmüş duruyordu
tahtadan sapına küreğin:
Her bir parmak ucundan ötürü
aşınıp gitmişti kürek.
Kürekteki bu ellerin damgası
ezdi çakmaktaşını,
ve böylece açtılar topraktan ve taştan,
metalden ve asitten mahzenleri,
bu acılı tırnaklar, gezegenleri
havaya uçuran
ellerin bu simsiyah zinciri,
madenleri gökyüzüne doğru kaldırıyor
ve diyor ki kutsal kitaptaki
öyküye benzeyen bir masalda olduğu gibi:
“İlk günü bu yeryüzünün.”

İşte, kimsenin daha önce görmediği
(başlangıç gününe kadar),
ayağa kalktı küreğin ilk örneği
cehennemin kırıntıları üzerinden: Alt etti onları
kaba, ateşli elleriyle,
açtı toprağın yaprağını,
ve mavi gömlek içinde atıldı ileriye,
beyaz dişli rehber,
güherçilenin kâşifi.

[“Evrensel Şarkı”nın dördüncü bölümü “Kurtarıcılar”dan]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy