Adalara Gelirler (1493)

Kasaplar adaları ıssız koydu.
Şehadeti anlatan bu öyküde
Guanahani birinciydi.
Gülüşlerinin yok edildiğini gördü
balçığın oğulları, fırlatıldığını
gördü narin bedenlerinin toprağa,
ve öldükten sonra bile bir şey anlamadı onlar.
Bağlayıp yaraladılar onları,
yaktılar ve küllere dönüştürdüler,
derilerini yüzüp gömdüler toprağa.
Ve o zaman palmiyelerde
süpürücü bir vals çaldığında
boştu bu yeşil şölen yeri.

Yalnızca kemikler kaldı,
amansız yığmışlar
bir haç gibi, Tanrı’nın ve insanların
büyük onuru için.

Narvaéz’in bıçağı yardı
ta mercan kayalıklarına dek
çobanların balçıklı toprağını
ve Sotavento’nun ormanını.
Haç burada, tespih,
burada Garotten’in kutsal Bakire’si.
Kolombus’un definesi, fosfor aydınlığıyla Küba,
aldı sancağı ve dizleri
ıslak kumunda.

[“Evrensel Şarkı”nın üçüncü bölümü “Kaşifler”den]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy