Manuel Rodriguez

 

CUECA
SENYORA, DİYORLAR Kİ ORDA
ANA, TEKRAR TEKRAR DİYORLAR Kİ
SU VE RÜZGÂR DİYORLAR Kİ
EL GUERRİLLERO’YU GÖRMÜŞLER

 
(I)
Hayat

Bir piskopos olabilir,
belki ve belki de değil,
Sadece kar üstündeki rüzgâr da
olabilir:
Kar üstünde, belki,
ah, ana, bakma o tarafa,
tırısa geçmiş
Manuel Rodriguez’in atları.
Gölü geçerek geliyor
El Guerrillero.

CUECA

 

(II)
Tutku

Melipilla’dan yola çıkıp
Talagante’den hızla akıp
San Fernando’yu geçerek
Pomaire’de ortaya çıkmış.
Rancagua’da sürerek atı,
San Rosendo’dan,
Cauquenes’den, Chena’dan,
Nacimiento’dan:
Evet, Nacimiento’dan,
ta Chinyigue’den,
her bir yönden geliyor
Manuel Rodriguez.
Bu karanfili ver O’na.
Haydi gidelim O’nunla.

CUECA
SUSSUN GİTARLAR, ÇALMASIN
ŞİMDİ YAS ZAMANI MEMLEKETTE.
TOPRAĞIMIZ IŞIKSIZ KALDI
ÖLDÜRÜLDÜ ÇÜNKÜ EL GUERRİLLERO

(III)
Ve Ölüm

Til-Til’e getirdi
Katiller O’nu,
kanıyordu sırtı
yol boyunca,
evet, yol boyunca.

Kim inanabilirdi böyle bir şeye,
bütün hayatımızdı O bizim,
bütün sevincimiz.

Kan ağlıyor toprak şimdi
Haydi sessiz olalım şimdi.

[“Evrensel Şarkı”nın dördüncü bölümü “Kurtarıcılar”dan]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy