Su Baskınları

 

Yaşıyor yoksullar aşağıda ve bekliyorlar ki ırmak

yükselsin geceleri ve denize sürüklesin onları.

Akıp giden küçük beşikler, evlerden

küçük parçalar, sandalyeler, ve gökyüzü ve dehşetin

birbirine karıştığı yerde

ceset soluğu suların müthiş bir hiddetini gördüm.

Sadece sana ulaşır, sen ey yoksul,

senin karına ve mısır tohumuna,

köpeğine ve aletlerine,

öğrenmen için dilenmeyi.

Yükselmiyor su malikânelere,

kar beyazı giysileri yükseliyor çamaşırhanelerden,

Yut bu boğan çamuru ve ölülerinle birlikte

denize doğru yüzen bu enkazları,

o fakir masaların ve çıplak kökleriyle

dalgadan dalgaya dolaşıp duran

yitmiş ağaçların arasında.

 

[“Evrensel Şarkı”nın yedinci bölümü “Şili’nin Evrensel Şarkısı”ndan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy