Sahte Tavırlılar

 

Öğürtücü kokusunda davar sürülerinin,

kâğıt yığınlarının ya da kokteyl bardaklarının,

yaşıyordu o mavi ürün, çürümüşlüğün

küstah taçyaprağı.

 

Şilili “sahte tavırlı” idi O, bu kişi

Raúl Aldunatillo idi (yabancı ellerle

fethediyordu dergileri,

yerlileri öldürmüş olan elleriyle),

o züppe Teğmen, o en büyük

Ticaret, satın alıyordu unvanları

ve kendisini eğitimli olduğuna inandırıyordu,

kılıç satın alıyordu

ve kendisini asker olduğuna inandırıyordu,

fakat saflığı satın alamayacağından ötürü

tükürüyordu bir engerek gibi.

 

Zavallı Amerika, yeniden satılmış

kan pazarlarında,

Minas Geraes’de,

Santiago’daki salonda yeniden doğan

gömülmüş fışkınlardan,

ve “zerafet” yaratan,

“boudoir süvarileri”ne yaltaklanan,

anlamsız gömlekler, sopalar

mezarın golf oyunu için.

Zavallı Amerika, çürüyen züppelerle

maskelenmiş,

yüzlerin kalpazanları,

kara rüzgâr aşağıda

yaralarken düşmüş yüreği

ve kömürün kahramanı yuvarlanırken aşağıya

yoksulların mezarına doğru,

hastalıklarla göçmüş,

karanlıkla örtülü,

yollarda kovalanan

yedi aç çocuk bırakan arkasında.

 

[“Evrensel Şarkı”nın beşinci bölümü “Aldatılmış Kum”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy