Quila Bambusu

 

Gülemeyen dikey yaprakların arasında

saklıyorsun saklı mızraklardan kolonini.

Unutmadın sen. Yaprakların arasından yürürken

fısıldıyor sessizlik ve yaralayan sözcükler

uyanıyor, dikeni besleyen heceler.

Unutmuyorsun. Kanla ıpıslak

duvar kireciydin sen, evin ve savaşın sütunuydun,

bayraktın sen, Araukan annem için çatıydın,

orman savaşçısı için kılıçtın, Araukan çamı,

yaralanmış ve öldürülmüş çiçeklerle dimdik bakardın.

Erişilmezce saklıyorsun kendi yaptığın mızraklarını

ve yaban bölge rüzgârının bildiği gibi,

yağmur, kavrulmuş ormanların kartalı

ve yenilerde her şeyi soyulmuş ürkek kiracı.

Belki, belki: Söyleme kimseye gizlerini.

Bir orman mızrağı sakla benim için ya da sakla ağacı

bir ok için. Ben de unutmadım seni.

 

[“Evrensel Şarkı”nın yedinci bölümü “Şili’nin Evrensel Şarkısı”ndan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy