Orta Amerika

 

Kötücül yıl, görüyor musun bu sık

cengel karanlığının arkasındaki

coğrafyamızın dar enlemlerini?

Bir dalga fırlatıyor kendini

mavi arılarıyla bir çerçeve bal gibi

kıyıya doğru ve öbür denizden

kıvılcımlar uçuşuyor o ensiz ülkeye…

 

Bir kırbaç gibi incesin, ey bölge,

vahşi bir ağrı gibi alazlısın,

senin adımların Honduras’ta, senin kanın

Santo Domingo’da, Nikaragua’dan

dokunur bana gözlerin

geceleri, çağırır beni, ister beni,

ve bütün bu Amerikan toprağı üzerinde

çalarım kapılarını konuşmak için,

dokunurum zincirlenmiş dillere,

kaldırırım perdeleri, batırırım

elimi kana:

Ey, toprağımın acıları

ey o büyük, hükümran

sessizliğin hırıltısı,

ey halkın uzun süren ölüm kalım savaşı,

ey gözyaşı üstüne gözyaşından oluşan bölge.

 

[“Evrensel Şarkı”nın beşinci bölümü “Aldatılmış Kum”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy