Küba

 

Öldürüp duruyorlar Küba’da!

 

Yeni satın alınmış bir tabutla

kurtuldular şimdi Jesús Menéndez’den.

Çıkmıştı ortaya halkın kralı gibi,

araştırdı derin kökleri,

durdurdu yanından geçenleri,

vurdu uyuyanların göğüslerine,

ayağa kaldırdı çağımızı,

toparladı çatlamış ruhları

ve kaldırdı şekerden

o kanlı kamışları ışığa doğru,

taşı çürüten tere,

sordu yoksul

mutfaklarında: Kimsin sen? yiyecek neyin var?

burada dokundu bir kola, orada bir yaraya,

ve topladı bütün bu sessizlikleri

tek bir sese, Küba’nın

kısık, soluyan sesine.

 

Bir önemsiz kaptan tarafından öldürüldü,

küçük bir general: Bir trende

dedi ki ona: Benimle gel, ve arkadan

ateş etti bu küçük general

kesilsin diye kısık sesi

şeker kamışı tarlalarının.

 

[“Evrensel Şarkı”nın beşinci bölümü “Aldatılmış Kum”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy