Kızıl Gerdan Kuşu

 

Yakınımda benim, sen kan kızılı, ve gene de uzaksın.

O zalim masken ve savaşçı gözlerin

arasında toprak tepeciklerinin, hopluyorsun bir hazineden

diğerine saf ve yaban mükemmelliğinde.

Anlat bana nasıldır diğer bütün yaratıklar arasında,

yuvalardan bir karanlık manzaranın ortasında

yağmur gibi sık çalılığımızda

boyanmıştı kendi şikayetlerine, nasıl göğsün

yalnız topluyor dünyanın lalını?

Ah, kırmızı yaz sıçramış üzerine,

dalmışsın eflatun çiçektozunun mağarasına

ve göğsünün lekesi eziyor bütün ateşi.

Ve hemen hemen gök kubbe

ve bu kar beyazı gece kendi yaban ördeği tabyasında

açtığında gündelik kanatlarını,

tutmuyor hiçbir şey bu bakışları: Sadece senin diken çalın

sürekli alazlanıyor kavurmadan toprağı.

 

[“Evrensel Şarkı”nın yedinci bölümü “Şili’nin Evrensel Şarkısı”ndan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy