Kıyıda

Santos’da, muzların kekremsi tatlı kokusunda
yumuşak altın bir dalga gibi, esneyerek sırtında,
sahillerde terk ediliyor parçalanmış cennetin
aptal tükürüğü,
ve gölgelerin demir katısı bir çığlığı, su ve lokomotifler,
terden ve tüyden bir akım,
alazlı yaprakların derininde batan ve yüzen bir şey
titreyen bir koltuk altı gibi:
Kanatların bir bunalımı, utangaç bir köpük.

[“Evrensel Şarkı”nın altıncı bölümü “Amerika, Anmam Adını Boş Yere”den]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy