Istıraplar

 

Başka bir grev daha, yetmiyor

maaşlar, ağlıyor kadınlar

mutfaklarda, maden işçileri

birleştiriyorlar teker teker ellerini

ve acılarını.

Onların grevi bu,

denizin altını kazanların,

rutubetli mağaralarda duranların,

ve kanlarıyla ve bütün güçleriyle

madenlerin siyah taşını çıkaranların.

Bu sefer askerler gelmişti.

Geceleri evlerini dağıtmışlardı onların.

Madenlere götürmüşlerdi onları

hapishaneye götürür gibi ve çalmışlardı

onların sakladıkları berbat unu

çocukların tahılını.

 

Ondan sonra sertçe vurdular onlara

ve sürdüler, korkuttular,

etrafını çevirdiler, yokladılar onları

hayvanlar gibi, ve yollarda

görüldü kömürün kaptanları

acılardan bir göç içinde

oğullarının dışlandığını gördüler,

kadınlarının yerlere fırlatıldığını

ve yüzlerce maden işçisi

sürüklenip götürüldü ve hapse atıldı

Patagonya’da, Antarktik soğuğunda,

ya da Pisagua’nın çöllerinde.

 

[“Evrensel Şarkı”nın beşinci bölümü “Aldatılmış Kum”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy