Himaye Edilmişler

 

Zorbalığın yağlı, küflü

peynirinden uyanıyor

başka bir kurtçuk: Favori olan.

 

Korkak olandır, kirli elleri

övgü dizme işine alınmış olan.

Hatiptir ya da gazetecidir.

Birdenbire uyanıyor sarayda

ve çiğniyor büyük bir hazla

hükümranın dışkısını,

içgüdülerini genişçe yayarak

akıtıyor, bulanıklaştırıyor

suyu

ve avlıyor balıklarını

irin dolu o lagünde.

Darío Poblete diyelim adına

ya da Jorge Delano “Coke”,

(Önemli değil, başka bir ad da

verebiliriz ona, oradaydı,

Machado öldürmeden önce

konuşurken arkasından Mella’nın).

 

Poblete o zaman yazmıştı

“kötülük dolu düşmanları”

“Havana’dan Perikles”leri.

Daha sonra öpmüştü Poblete

Trujillo’nun nallarını,

Moriñigo’nun eyerini,

Gabriel Gonzales’in kıçını.

 

Dündü, yeni kaçmıştı askerden

isyan birliklerinden, işe alındı

yalan söyleyerek kurşuna dizilmeleri

ve yağmalamaları örtbas etme işine alındı,

bugün olduğu gibi, kavrıyor korkak kalemini

Pisagua’daki ıstıraplara karşı

binlerce adamın ve kadının

acılarına karşı.

 

Bizim kasvetli, işkence görmüş coğrafyamızda

her zaman buldu zorba

yalanı yayabilecek olan

irinle dolu saçma sapan bir kafayı

ve şöyle diyecek: Yüksek Majesteleri,

İnşacı, bizleri yöneten

Büyük Cumhuriyetçi, ve daldırıyor

siyah hırsız pençelerini

fuhuş mürekkebine.

Peynir yenildiği zaman

ve zorba düştüğünde cehenneme,

ortadan kaybolur Poblete,

Delano “Coke” karışır dumana,

döner pislikten evine larva

ve bekler kepaze tekeri

zorbaları başa geçiren ya da düşüren,

gülümseyerek ilerlemek için

yeni bir hitabet ile, ufukta beliren

tiran için yazılmış.

 

Halkım, bu yüzden bul solucanı

başkasından önce, onun ruhunu ez,

ve onun çıkmış sıvısı,

onun karanlık, yapışkan irini

en son yazı olsun bırak,

mürekkepten bir veda ile

silip atacağız dünyadan.

 

[“Evrensel Şarkı”nın beşinci bölümü “Aldatılmış Kum”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy