Genelevler

 

İstiflenmiş banknotların

bayraklarını izleyen

servetten doğdu genelev:

Başkentin saygıdeğer

mağaraları, çağımın gemisindeki

soğuk odacıklar.

Makineleştirilmiş genelevler

inşa ettiler Buenos Aires’in

yelelerinde, taze et

ihraç ettiler şehirlerdeki

sefaletten ve ıssız yörelerden

paranın su taşıyan kadına pusu kurduğu

ve zarif boru çiçeğini hapsettiği taşradan.

Kırsal pezevenkler geceleri,

kışları, atları sırtında

köylüklerin kapılarında

ve satılan düşüncesiz kızlar

ve tekrar satılanlar

düştüler patronun pençelerine.

Üzüm hasadının diktatörleri

kentin varlıklıları

uyuşturuyor cinsel geceyi

korku salan hırıltılarıyla

kesat taşra genelevlerinde.

Saklanmış köşelerde

bir fahişe sürüsü, kaypak

hayaletler, ölümcül trenin

yolcuları, çoktandır mahkum olmuşsunuz,

çoktandır bu kirlenmiş ağdasınız,

artık geri dönemezsiniz denize,

çoktandır aldatılmış ve avlanmışsınız,

çoktandır ölmüşsünüz boşlukta

hayatın en yaşayan bölümünde,

çoktandır bırakmışsınız gölgelerinizin kaymasını

duvarlar üzerinde: Ölümden

başka hiçbir yere

götürmez topraktaki bu duvarlar.

 

[“Evrensel Şarkı”nın beşinci bölümü “Aldatılmış Kum”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy