Drimis Winterei

 

Adsız bitkiler, yapraklar

ve dağlardan teller,

yeşil havadan örülmüş dallar, yeni işlenmiş

oya iplikleri, karanlık metallerin kuytuları,

rutubetin üstünde bir taç gibi

sonsuz bitki örtüsü, o yaygın buhar, o muhteşem su.

Ve arasında bu yaprak örgüsünü aramış bütün biçimlerin,

dokunulmamış döküm kalıplarının yağmurda

mucize eşini bulduğu bu yaprakların arasında,

ah ağaç, bir gök gürlemesi gibi uyanıyorsun sen

ve yeşil bir ihtişamla dolu tacında

uyuyor kış bir kuş gibi.

 

[“Evrensel Şarkı”nın yedinci bölümü “Şili’nin Evrensel Şarkısı”ndan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy