Diplomatlar (1948)

 

Romanya’da aptal olarak doğmuşsanız,

aptalca bir kariyer yaparsınız,

Avignon’da aptal iseniz,

Fransa’nın eski taşları

okullar ve bahçelerin

saygısız çocukları

bilir vasıflarınızı.

Fakat Şili’de aptal olarak doğmuşsanız

sizi hemencecik Büyükelçi yaparlar.

 

Kendinize “adı bilinmeyen aptal bay” diyebilirsiniz,

aptal Joaquín Fernandez de, aptal

herhangi bir şey de diyebilirsiniz, ve mümkünse

iyi kırpılmış bir sakal bırakın.

Sizden istenen bütün şey işte bu

“müzakerelere başlayabilmek” için.

 

Bilge olduğunuz izlenimini vererek

yetkiler hakkındaki görülmeye değer sunumunuzla

bilgilendirin

ve şöyle deyin: Vesaire, atlı araba,

vesaire, Majesteleri, vesaire,

tabirler, vesaire, iyi niyet.

 

Yapmacık bir sesle konuşun,

şefkat dolu bir ineğin ses tonuyla,

Trujillo’nun elçileriyle

onur belgeleri değiş tokuş edin,

çok tedbirlice tutunuz

bir garsoniyeri (“biliyorsunuz

yararlarını bu tür şeylerin

sınır antlaşmalarında”),

gönderin, biraz değiştirerek,

önceki gün öğle yemeğinde

okuduğunuz ciddi gazetenin

başyazısını: Bir “rapor” olarak.

Toplumun “ileri gelenleriyle”

irtibatınız olsun, ülkedeki

budalalarla, sahip olabileceğiniz ne kadarsa

o kadar gümüş takımlar elde edin,

anma törenlerinde bir konuşma yapın

yanında bronz atların

ve şöyle söyleyin: Hım, ayrılmaz bağlar,

vesaire, hım, vesaire,

hım, gelecek kuşaklar,

vesaire, ırk, hım, saf olan,

kutsal, hım, vesaire.

 

Ve olduğunca sakin olun:

Şili için iyi bir

diplomatsınız, siz madalyalı

muhteşem bir aptalsınız.

 

[“Evrensel Şarkı”nın beşinci bölümü “Aldatılmış Kum”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy