Chucao Kuşu

 

Türlü türlü, soğuk yapraklardan işitiliyor birden

chucao kuşunun sesi, sanki hiçbir şey yok

yalnızlığın yığılmasından oluşan bu çığlıktan başka,

bütün ıslak ağaçlardan oluşan bu ses.

Ses titreyerek kaydı ve karanlık atımın üzerine,

daha yavaşça ve daha da derin bir kaçıştan: Durdum,

neredeydim? Hangi günlerdi bunlar?

Yaşadığım her şey dörtnalaydı kaybedilmiş

bu mevsimlerin arasından, yağmurlu dünya

camlara çarpıyordu, fırtınanın puması

yaklaşıyordu sessizce kana susamış ateşten iki gözle,

ve kanalların denizi, dehlizler arasında yeşil

ıpıslak güzellikten, yalnızlık, fındık çalılarının altında

gençken sevdiğim kadının öpüşü,

her şey birdenbire yükseldi chucao kuşunun çığlığı

vahşi ormanda uçuşurken nemli heceleriyle.

 

[“Evrensel Şarkı”nın yedinci bölümü “Şili’nin Evrensel Şarkısı”ndan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy