Bir Katil Uyuyor

Lekelenmiş şarapla mide
tavernanın tanrısı
çiğnediğinde ayakları altında kırık bardakları ve baykuşları
şafağın zapt edilmez ışığını:
O küçük sokak kızının hıçkırığıyla
yıkanmış gül, humma ateşli günlerin rüzgârı
giriyor öcünü almış olanın ayakkabılarıyla yattığı
camsız pencereli odadan içeri,
silahların kekre kokusunda,
yitik gözlerin mavi renginde.

[“Evrensel Şarkı”nın altıncı bölümü “Amerika, Anmam Adını Boş Yere”den]

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy