Araucaria

 

Bütün kış, bütün mücadele,

o ıslak demirin bütün yuvaları

kalkıyor ayağa senin o yaban kentinde,

havayla egemen olan o gücünde senin.

 

İnkâr olunan hapishaneleri taşların

dikenlerin boğulmuş ipleri,

dikenli saçlarından yaratılan

mineralsi gölgelerden bir köşk.

 

Katılaşan gözyaşı, sonsuzluğu suyun,

balık pullarından dağ, toynaklardan yıldırım,

senin yıkılmış evin inşa edilir

saf jeolojinin taçyaprağından.

 

Yüksek kış öper senin zırhını

ve örter seni çatlamış dudaklarla:

Şiddetli rayihanın ilkbaharı

ezer özlemini senin uzlaşmaz sütununa karşı:

Ve ciddi sonbahar bekler boşuna

akıtmak için altınını senin yeşil tepelerine.

 

[“Evrensel Şarkı”nın yedinci bölümü “Şili’nin Evrensel Şarkısı”ndan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy