Pablo Kardeş

 

Fakat bugün geliyor köylüler beni görmeye: “Kardeş,
hiç suyumuz yok, Pablo Kardeş, hiç su yok,
yağmur yağmadı.
Ve ırmağın
kıt akıntısı
yedi gün akıyorsa, yedi gün kuruyor”.

“İneklerimiz dağlarda öldü gitti”

“Ve kuraklık çocukları öldürmeye başladı.
Yukarda oturanların çoğunun yiyecek bir şeyi yok.
Pablo Kardeş, Bakan ile konuşmalısın”.

(Evet, Pablo Kardeş, Bakan ile konuşmalı,
fakat bilmiyorlar ki, benim oraya gidişim nasıl karşılanacak,
o onursuz derilerden koltuklar
ve üstelik bakan tahtası, kemirilmiş
ve kasıntılı tükürükle cilalanmış).
Bakan yalan söyleyecek, ellerini kıvıracak,
ve yoksul comunero’nun davarı
eşeği ve köpeğiyle birlikte düşecek
ufalanan kayalardan, açlıktan açlığın içine doğru.

 

[“Evrensel Şarkı”nın on birinci bölümü “Punitaqui’nin Çiçekleri”nden]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy