Ormandaki Kurtçuklar

 

Bir şey düştü o eski ormanda, belki fırtınaydı

bitkilerin ve humusun arasından süpüren,

ve düşen ağaç gövdelerinde mayalandı mantarlar,

salyangozlar çekti kusturan iplerini,

ve yücelerden düşen ölü ağaç

doldu deliklerle ve korkutan larvalarla.

İşte böyle senin böğrün, anayurt, böceklerden oluşan

o felaket hükümet kaynaşıyor yaralarında,

dikenli telleri kemiren o şişko satıcılar,

Saray’dan gelen kuyumcular,

mikroplar ve zürriyetini birleştiren kurtçuklar,

dans ederken o coşkun sambasını, örtünmüş

hainin paltosuyla seni kemirenler,

arkadaşlarını hapse tıkan gazeteci,

hükümeti kuran o iğrenç muhbir,

Yaganes yerlilerinden soyduğu altınlarla

bir bulvar gazetesinin patronu olan züppe,

bir talaş parçası gibi aptal amiral, kendi vasalları

üzerine dolarlarla dolu bir cüzdanı boşaltan gringo.

 

[“Evrensel Şarkı”nın on üçüncü bölümü “Karanlıktaki Anayurduma Yeni Yıl İlahisi”nden]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy