Kartal süzülüp yükselir gökyüzünün zirvesinde,
Döngüsünü izler Avcı köpeğiyle birlikte.

Ey konumlanmış yıldızların daimi devri,

Ey kararlı mevsimlerin daimi tekrarı,

Ey doğumun ve ölümün, ilkbaharın ve sonbaharın dünyası.

Fikrin ve eylemin bitimsiz çevrimi,
Bitimsiz buluşu, bitimsiz deneyi,
Dinginliğin değil, fakat getirir devinimin bilgisini;
Sessizliğin değil, fakat konuşmanın bilgisini;
Sözlerin bilgisini, ve Söz’ün bilgisizliğini.
Bütün bilgimiz bilgisizliğimize yaklaştırır bizi,
Bütün bilgisizliğimiz ölüme yaklaştırır bizi,
Fakat ölüme yakınlık TANRI’dan daha yakın değil.
Yaşarken yitirdiğimiz Hayat nerede?
Bilgide yitirdiğimiz bilgelik nerede?
Malumatta yitirdiğimiz bilgi nerede?
Yirminci yüzyıldaki gökyüzü döngüleri
Uzaklaştırır TANRI’dan ve yaklaştırır Toprağa bizi.

[“Kaya” Koroları’ndan]

T.S. Eliot (1888-1965)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy