İnsan

 

Burada buldum sevgiyi. Kumda

doğmuştu, büyüdü sessizlikte, dokundu

sertliğin çakmaktaşına ve karşı koydu ölüme.

Burada insan birleştiren hayattı,

el değmemiş ışık, hayatta kalan deniz

ve saldırı ve şarkı ve savaştı

metallerin o birlikteliğiyle.

Burada mezarlıklar yeni fırlatılmış

topraktı, dağılmış ağaçlarının üstünde

kumlu rüzgârın esip durduğu

kırılmış haçlar.

 

[“Evrensel Şarkı”nın on birinci bölümü “Punitaqui’nin Çiçekleri”nden]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy