Şair’e

Ey şair, seni övse de halk, gururlanıp durma.
Halkın övgüsü yok olabilir bir dakika sonra.
Duyduğunda bir aptalın hükmünü ve gülen kalabalıkları,
Sakin olmalısın, ve duru ve soğukkanlı.

Bir çarsın sen: kendince yaşa. Yürü
Sınırsız düşünmenin yol gösterdiği yerlerde,
Arıt sevgili düşüncelerinin meyvelerini her gün,
Ödül arama ya da ünlü olmak için gayret etme.

En yüce mahkeme kendinsin;
Eserin hakkındaki en sert hükümleri aşarsın.
Belirleyensin, ey sanatçı, kendin memnun musun?

Eğer hoşnutsan, varsın kabalık etsin kalabalık.
Varsın aşağılasınlar sunağını, tükürsünler ateşine,
Ve sarssınlar rahleni çocuksu bir keyifle.

(1830)

Aleksander Sergeyeviç Puşkin (1799-1837, Rusya)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy