XVI.

 

Bu şiir Rabindranath Tagore’un “Bahçıvan”ındaki 30. şiirin başka sözcüklerle tekrarıdır.

 

Göğümde bir bulut gibisin alacakaranlıkta,

ve renginle biçimin tam sevdiğim gibi.

Benimsin, benimsin, ey tatlı dudaklı kadın,

ve sonsuz düşlerim yaşar hayatında.

 

Ruhumun lambası ayaklarını kızıllaştırır,

kekre şarabım dudaklarında daha da tatlılaşır,

ey şarkımın hasadını toplayan kadın, akşam olunca

beni hissettiği gibi hisseder seni ıssız düşlerim!

 

Benimsin, benimsin, haykırırım akşamın melteminde,

ve rüzgâr sürüyüp götürür yalnız sesimi.

Gözlerimin derininde beni avlayan sen, avın

engeller su gibi, gecesel bakışlarını.

 

Ezgilerimin ağında tutuklusun, ey sevgili,

ve ezgilerimin ağında genişsin gök gibi.

Ruhum doğar hüzünlü gözlerinin kıyısından.

Düşlerin ülkesi başlar hüzünlü gözlerinde.

 

[“Yirmi Aşk Şiiri ve Umutsuz Bir Şarkı”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy