Ey Efendim, kurtar beni mükemmel niyeti ve kirli bir yüreği olan
adamdan, çünkü her şeyden daha çok hilekârdır
ve umutsuzca kötülük peşindedir yürek.
Horonit Sanballat ve Ammonite Tobiah ve Arap Geshem
halk ruhunun ve gayretin kuşku duyulmaz adamlarıydı.
Koru beni bir şey elde edebilecek düşmandan
ve kaybedebileceği bir şeyi olan dosttan.
Peygamber Nehemiah’ın sözlerini hatırla: “Elde
mala, ve silah da kınında gevşek olsun en iyisi”.
Kullanıldığı unutulmuş bir evde oturanlar, harap
merdivenlerde yatan ve gün ışığında memnun yılanlar gibidir.
Ve diğerleri koşup durur köpekler misali, girişimcilik ruhuyla
koklayarak ve havlayarak derler ki: ”Bu ev yılanların yuvasıdır,
yıkalım bu evi,
Ve bu iğrençliği bitirelim, İsevîlerin
bu düşkünlüğünü.” Ve ne onlar haklıdır, ne de öbürleri.
Ve yazarlar sayısızca kitapları; öyle kibirlidirler ve rahatsızlardır
sessizlikten: her biri kendi terfisinin peşindedir,
ve kurnazlıkla gizlerler kendi kofluklarını.
Eğer yürekte yoksa, evlerde de yoktur tevazu ve saflık:
ve eğer evlerde yoksa, Şehir’de de yoktur.
Gün boyunca inşa eden adam geri dönecektir yüreğine
gece inince: sessizliğin armağanıyla kutsanmak
ve uyumadan önce dinlenmek için.
Fakat yılanlarla ve köpeklerle çevrilmişiz bizler: bu yüzden
bazılarımız çalışmak ve bazılarımız da mızrakları tutmak zorunda.

 [“Kaya” Koroları’ndan, V]

T.S. Eliot (1888-1965)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy