V.

 

Duyman için beni,

sözcüklerim

sivrilir ve incelir

sahillerde martının izleri gibi.

 

Üzümler gibi pürüzsüz ellerine bırakılacak

bir gerdanlıktır, sarhoş bir çan.

 

Ve sözcüklerim ne kadar da uzak görünür.

Benim olduğundan daha çok senindir onlar.

Sarmaşıklar gibi tırmanırlar eski acılarıma.

 

İşte böyle tırmanırlar o nemli duvarlara.

Yalnız sensin nedeni bu zalim oyunun.

Bak, kaçarlar benim karanlık mağaramdan.

Sadece senin için yer var, sadece sana.

 

Senden önce doldururlardı şimdi senin doldurduğun boşluğu

ve senden daha içli dışlıydılar benim hüznümle.

Şimdi benim sana söylemek istediğimi söyleyecekler,

duyulmak istediğim gibi beni duyman için.

 

Hâlâ söküp alır onları kaygının rüzgârı.

Hâlâ düşlerin fırtınaları düşürür onları ara sıra.

Başka sesler işitirsin benim acılı sesimde.

Geçmiş ağızlardan hıçkırıklar, geçmiş dualardan kan.

Sev beni, dostum. Terk etme beni. İzle beni.

İzle beni, dostum, kaygının bu dalgasında.

 

Fakat şimdi boyanır sözcüklerim aşkına.

Ve sen, işgal edersin her şeyi, her şeyi işgal edersin.

 

Bunlardan sana sonsuz bir gerdanlık yapmak isterim

üzümler gibi pürüzsüz ellerine bırakmak için.

 

[“Yirmi Aşk Şiiri ve Umutsuz Bir Şarkı”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy