Babamın Ziyareti

Ölmüş babam ziyarete gelip
yeniden oturuyor bana miras kalmış iskemlesine.
“E, Niels!” dedi.
Esmer ve güçlüdür babam, siyah cila gibi parıldıyor saçları.
Bir zamanlar başkalarının mezar taşlarını taşırken
çelik direklerle ve el arabalarıyla, yardım ederdim O’na.
Şimdi kendi mezar taşını taşımış
kendisi. “Nasıl gidiyor?” diyor bana.
Her şeyi anlatıyorum O’na, bütün planlarımı,
başarısız denemelerimi. On yedi fatura asılı
not panosunda. “Fırlat at onları,
nasılsa gene gelecek onlar!” diyor bana.
Gülümsüyor.
“Yıllardır kendi kendimin ensesindeyim”
diyor bana, “uyanık uzandım ve uzunca düşündüm
doğru dürüst bir insan olabilmek için.
Önemli bir şeydir bu!”

Bir sigara ikram ediyorum O’na,
Fakat artık sigarayı bırakmış kendisi.
Dışarıda tutuşturuyor güneş çatıları ve bacaları.
Sokaktan gürültüleri geliyor birbirlerine bağıran
çöpçülerin. Ayağa kalkıyor Babam
pencereye gidiyor ve bakıyor onlara.
“İşleri başlarından aşkın”, diyor bana, “ki zaten öyle olmalı.
İşine bak sen de!”

Niels Hav (d.1949, Danimarka)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy