Sone: İlkbahar’a

genç yıldızların buruşuk yeşiliyle
aldatırsın bizi, ve büyülersin bizleri
isfendan kaymağının mülayim vanilya kameriyle:
nisan söylencenle tekrar evcilleştirirsin bizi.

geçen yıl kandırmıştın bizi gümüş şerit yağmurlarının
çocuksu şıkırtısıyla: tekrar denersin,
ve bir kere daha her şeye kanar bulursun bizi. Tek bir
şeytanî yağmur, ve bal tadında sabahın

berrak ışığı su boyunca yaldızlı çimde
eğdiğini görmek için çığlık atarız biz.
başka gözyaşlarımız heba olsa da
bu cimri dünyada, cezbedersin bizleri:

Tekrar kanarız ve her nasılsa geçmişte olduğumuzdan
Daha genç olduğumuz sonucuna varırız.

(1951)

Sylvia Plath (1932-1963)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy