BİR YOLCULUKTAN DÖNÜYORUM

 

Bir yolculuktan dönüyorum geriye, aynı noktaya,

niçin?

Niçin dönmüyorum daha önce

yaşadığım yerlere,

caddelere, ülkelere, kıtalara, adalara,

evimin ve barkımın olduğu yerlere?

Niçin bu yer beni seçen

sınır olmak zorunda? Dikey esen havanın

kırbaç vuruşları ve uzun kışın kemirdiği

ve parça parça ettiği birkaç siyah çiçekten başka

bu bölgenin bana sunabileceği şey nedir ki?

Ah, nasıl da işaretliyorlar beni: Orada

o durgun adam, o yorgun bey,

asla hareket edip gitmemiş o yerden,

asla terk etmemiş o haşin bölgeyi:

en sonunda katılaşmış,

öyle ki gözleri bile sertleşmiş

ve büyüyen sarmaşıklar bakışlarının üzerinde.

 

[“Deniz ve Çanlar”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy