BAĞIŞLAYIN

 

Bağışlayın, eğer denizin köpüğünden

daha çok ışık sızmadıysa gözlerimden,

bağışlayın, çünkü korunmasız

yayılır benim göğüm

ve sınırsız:

tekdüze benim şarkım,

sözcüklerim kasvetli bir kuş,

kayalardan ve denizden bir direy,

avuntusuzluk

kışsı, bozulmaz bir gezegende.

Bağışlayın suyun kayadan ve deniz köpüğünden

o sonsuz nakaratını, sonsuz abuk sabuk konuşmalarını

gelgitin: işte böyledir benim yalnızlığım:

apansız gürleyişinde savrulur tuz

saklı varlığımın duvarlarına, böylece

kendim

denizde,

çanlardaki çanların sesiyle

kendini tekrarlayan enlemin

ve kışın bir parçası olurum,

sessizliğin bir parçası, bir yele gibi ağır,

yosununki gibi bir sessizlik, batmış bir şarkı.

 

[“Deniz ve Çanlar”dan]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy