AŞK SONESİ – XXVII –

 

Çıplak ellerinden biri gibi yalınsın, pürüzsüzsün,

dünyevisin, küçüksün, mükemmelsin ve şeffafsın,

ayın zambakları sende, elma yolları,

çıplak incesin çıplak buğday gibi.

 

Çıplak mavisin Küba gecesi gibi,

boru çiçeklerin var ve yıldızlar saçlarında,

çıplak muhteşemsin ve sarı

altın bir kilisedeki yaz gibi.

 

Çıplak küçüksün tırnaklarından biri gibi,

kıvrılmışsın, incesin ve gül pembesin, giysiden

ve uğraşlardan bitimsiz bir tünel gibi yeraltından

 

bir dünyaya gidene dek sen ve doğana dek gün:

çıplak bir ele dönüşmek için yeniden

söner berraklığın, giyinir ve yitirir yapraklarını.

 

[“Yüz Aşk Sonesi”nden]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy