AŞK SONESİ – LXXXVII –

 

Okyanusun üç kuşu, üç şimşeği, üç makası,

uçup gitti Antofagasta’nın soğuk göğünden:

onun için titreşip durdu hava,

titreşip durdu her şey yaralı bir bayrak gibi.

 

Ey yalnızlık, ver bana sonsuz kökeninin işaretini,

merhametsiz kuşların o dar yolunu,

ve kuşkusuz daha önceden gelen titremeyi

balı, müziği, denizi ve doğumu.

 

(Yalnızlık göğün saf çoğalmasını kapsayana dek,

değişmez bir yüzle sürdürülür

sürekli açan ağır bir çiçek gibi).

 

Okyanusun soğuk kanatları uçup gitti, adalar denizinden,

Şili’nin kuzeydoğusundaki kumullara doğru.

Ve gece çevirdi anahtarını göksel kilidinde.

 

[“Yüz Aşk Sonesi”nden]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy

 

Çeviri notu: Antofagasta, Şili’nin kuzeyinde dağlık bir çöl bölgesinde yer alan bir kıyı kentidir.