AŞK SONESİ  – III –

 

Amansız sevişme, menekşe renkli dikenli taç,

onca katı tutkunun arasındaki yabanıllık,

acının mızrağı, öfkenin çiçek sepeti,

nasıl, hangi yollardan gelirsin ruhuma?

 

Niçin fırlatırsın bana acı dolu ateşini bir çırpıda

soğuk yaprakların arasında giderken yolumda?

Sana kim öğretti bana ulaştıran adımları?

Hangi çiçekler, taşlar ve dumanlar gösterdi meskenimi?

 

Fakat bir şey kesin: bir titreyiş geçti ürküten gecenin içinden,

şafak doldurdu kadehleri şarapla

ve doğruldu güneş göksel yakınlığında,

 

bıçaklarla ve dikenlerle un ufak edene dek

ve yüreğime alazlı bir yol açana dek

kuşattı yüreğimi durmaksızın acımasız sevişme.

 

[“Yüz Aşk Sonesi”nden]

 

Pablo Neruda (1904-1973)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy