Ağır Kadınlar

 

Yadsınamaz, güzelce kendinden hoşnut oluşları

Venüs gibi, yarım-kavkı üstüne konulmuş

Sarı saçla ve tuzla sarmalanmış

Deniz esintisinin perdesi, kadınlar

Kurulmuşlar zil çalan giysilerinde.

Her bir ağır karnın üstünde bir yüz

Yüzer dingince bir ay veya bir bulut misali.

 

Gülümseyerek kendilerine, derin derin düşünürler

Yürekten, biçimlendirirken yirmi taç yaprağını

Hollanda çiçek soğanı.

Karanlık hâlâ emzirir sırrını.

O yeşil tepede, akasya ağacının altında,

Dinlerler bininci yıldönümünü,

O yeni, o küçük kalbin vuruşunu.

 

Pembe popolu çocuklar dikkat eder onlara.

Yün eğirirler, özel bir şey yapmazlar,

Arketipleri arasında yürürler.

Alacakaranlık örter onları Meryem mavisiyle

Çok uzakta, kışın dingili

Zorla dönerken, samanla gayret ederken,

O yıldız, o bilge yaşlı erkekler.

 

26 Şubat 1961

 

Sylvia Plath (1932-1963)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy