VIII

yorgun ağaç kurtaramaz kandan kendini
ve çaresizlik kaldıramaz onun dallarını

sahte yalınlık söyleyemez gerçeği
ve boşuna kırbaçlar kanın bir tanığını

unutuşun kurumuş dere yatağıyla ayartır değerli taşlar
fakat hayata giden yol başka bir çölü aşar

ki anımsarım dünyayı orada güneşle yalnızken
ve yoldaşım Orestes konuşamaz kum adına

ki alazlı mağaradaki yorgun ağacını
ve güneşi unuturum orada kadınla yalnızken

uyanan kavrulmuş gözleri akşama karşı
çöl baharın matem tutan paltosunda ayazlanırken

alırken yerini kuliste görünmez drama
ve bir insan denizi suskun çölde dalgalanırken

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy