VII

 

yaşayan ölülerle ölümün yaşayan arzuları arasındaki

sınırı silen bu sessizlikte burada

 

iki yarım birleşir çifte körlükte

gece olduğunda ve gündüz boşaldığında

 

daha iyi duyabilmek için ne yapacağını bilen

ışığın yavaş ve hileci düşüşünü

 

ve anlam sarkar kendi kulesinden

daha iyi korunmak için korkunun mührüyle

 

suda boğulmaların erinci için bütün çıkışları kapatır

muhafızların mızrakları gırtlakların karanlığında

 

burada sınırı silen bu sessizlikte

ışık düşer ve korku bozlaşır

 

yenilenmenin fırtınası talep eder geleceğin kuru toprağını

camsız penceresinden küçümseyerek gülerken körlük

 

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

 

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy